Over Zijnsoriëntatie

Zijnsoriëntatie gaat over de natuurlijke staat van zijn, de essentie van het bestaan, die je in wezen al bent. Als metafoor kun je de zee en de golven nemen. De zee is hierin een beeld voor de aard van de werkelijkheid. Hierin rustend maak je er deel van uit en voel je je geheel thuis. De golven staan voor je gedachten en gevoelens en stemmingen, je zelfbeelden en wereldbeelden,. Soms zijn de golven heerlijk, dan weer opwindend of stormachtig, en soms pijnlijk en word je er door overspoeld. Maar hoe de golven ook zijn, de zee zelf wordt daardoor niet aangetast. Toch zijn de zee en de golven van hetzelfde gemaakt. Deze metafoor laat je zien dat er geen scheiding is tussen de aard van de werkelijkheid en de manifestaties daarvan. Dat er geen onderscheid is tussen wie je in wezen bent en welk gedoe van jezelf dan ook. Dat alles wat er is een vorm van Zijn is. Dat alles een uiting is van een universele rijkdom. Deze visie en realisatie doet je anders in het leven staan.

Persoonlijk onderzoek

Naast deze realisatie blijkt, dat er ook persoonlijk onderzoek nodig is om het zijnsbewustzijn in het dagelijkse leven vorm geven. Dit doe je door te onderzoeken welke belemmerende factoren er voor jou zijn, vanuit welke aannames en patronen je handelt en welke beelden je hebt gecreëerd om jezelf en je omgeving hanteerbaar te maken. Want hoe realistisch zijn deze? Persoonlijk onderzoek maakt helder waarom je je spirit, je vrijheid, niet leeft en waarom je je eigen inspiratie en wijsheidsbron vaak niet aanboort.

Door dit onderzoekswerk te laten plaatsvinden in het ruimere perspectief van het zijnsbewustzijn is het geïnspireerd en is er speelsheid en wijsheid. In de boven genoemde metafoor is het, alsof de zee de golven onderzoekt. Dit onderzoekswerk vraagt moed en motivatie om met een welwillende en open houding naar jezelf te kijken. Wat je er voor terug krijgt is inherente levensvreugde.

Drie perspectieven

Zijnsoriëntatie omvat een reeks inzichten, methoden en technieken (zie de werkvormen). Deze werkvormen worden toegepast vanuit drie perspectieven, die ieder aansluiten bij een ander type bewustzijn.

Non-duale perspectief

Het non-duale perspectief sluit direct aan bij onze inherente vrijheid. Er is hier sprake van een radicaal herkennen van alles als vormen van Zijn, en in die zin volmaakt en perfect en niet gescheiden van elkaar. Dit perspectief is radicaal en methodeloos. Rusten in dit bewustzijn ontspant onze chronische kramp en dan wordt welbevinden voelbaar, ook komt een grote helderheid tevoorschijn; is er een basale ruimhartigheid.

Spirit perspectief

Het spirit perspectief maakt gebruik van evocatieve methoden om af te stemmen op de vrije dimensie. Het blijkt dat we precies weten hoe te zijn: open, stralend, wijs, levenslustig, verantwoordelijk, liefhebbend enzovoort. Dit is wie we eigenlijk zijn, als we onze historische aannames loslaten.

Houding perspectief

Het houding perspectief sluit direct aan bij onze geconditioneerde historische persoonlijkheid. Duidelijk worden hierbij de aannames die we over onszelf hebben en de programma’s uit ons verleden. Zij zijn het aanknopingspunt van allerlei therapeutische werkvormen. Uitgangspunt van deze werkvormen zijn niet de inhouden zelf, maar de ‘training van houding’ naar de inhouden toe. Daarbij blijft het zijnsbewustzijn toon aangevend. En dan blijken veel zaken waar we ‘last’ van hebben, geen probleem meer te zijn, maar zich te laten kennen als kwaliteiten.

De houding

Belangrijk in het zijnsgeoriënteerde werk is het ‘trainen van de houding’. Dat is er niet op gericht om de psyche te veranderen maar om die te belichten. Door de psyche, inclusief al zijn gedoe, te omarmen ontdekken we de soms verborgen kwaliteiten. Daarmee wordt de psyche zelf kenbaar als heelheid. Sommige delen van de psyche bevallen ons misschien niet. Maar deze delen hoeven niet geamputeerd te worden, want elk element in de psyche is een aspect van de heelheid. In het handen en voeten geven van onze inherente vrijheid zijn al die kwaliteiten nodig.

Hans Knibbe

© 2005, Elly Schagen

De zijnsvisie is rond 1988 ontwikkeld door Hans Knibbe aan de School voor zijnsoriëntatie. Hij werkte lange tijd als klinisch psycholoog vanuit een humanistische achtergrond, beoefende meditatie en was geïnteresseerd in de mystieke kanten van het bestaan. In zijn visie doet de splitsing die vaak gemaakt wordt tussen spiritualiteit en psychotherapie geen recht aan de ontwikkelingsmogelijkheden van het bewustzijn.

Hans Knibbe heeft Zijnsoriëntatie geworteld in de spirituele traditie van het Tibetaanse Boeddhisme, vooral de vajrayana- en dzogchenleer, waarbij hij tevens gebruik maakt van de inzichten en methodieken uit de moderne westerse (ontwikkelings-) psychologie en psychotherapie. Dit geeft nieuwe en ruime mogelijkheden om ons bewustzijn op een eigentijdse wijze te ontwikkelen, zowel compassievol en levendig, als pragmatisch.

Zie voor meer informatie de literatuurlijst en de website van de School voor Zijnsoriëntatie: www.zijnsorientatie.nl.

Laatste wijziging: 15 februari 2006.
Copyright © 2004-2006, Peter Hofstee, de Zilverster Coaching. Alle rechten voorbehouden.
Postbus 15656, 1001ND Amsterdam. Tel: 020-4708857, www.dezilverster.nl, .
De algemene voorwaarden, vrijwaring van aansprakelijkheid en privacy verklaring zijn van toepassing.